Profesor Jan Radomski
 

„ Nie głaskało mnie życie po głowie

Nie pijałem ptasiego mleka

No i dobrze, no i na zdrowie

Tak wyrasta się na człowieka"

Władysław Broniewski.

     Profesor Jan Radomski urodził się 18 czerwca 1898 r. w Kamieniu (obecny numer domu 398) w rodzinie chłopskiej. Od najmłodszych lat pasał krowy, pomagał w pracach gospodarskich i obserwował przyrodę. Naukę szkolną rozpoczął w Kamieniu, a następnie kontynuował w Gimnazjum w Dębicy. Na wakacje przyjeżdżał do Kamienia, by pracować przy żniwach. Dalej kształcił się w Przemyślu, gdzie w roku 1916 zdał przyspieszoną maturę (ze względu na toczącą się wojnę). Zaraz po maturze został wcielony do armii austriackiej jako podoficer. Walczył w Czarnogórze, Albanii i na innych terenach byłej monarchii austro-węgierskiej. Brał udział w wojnie j rosyjsko-polskiej 1920 roku, a w oddziale, którym dowodził I jako porucznik, miał ochotników z ziemi niżańskiej Bronił Jarosławia, zaszedł daleko na wschód, a następnie cofając się,zatrzymał się nad Wisłą, gdy zdarzył się "cud".  

 

     Wyższe studia rozpoczął Jan Radomski na Politechnice Lwówskięj, na Wydziale Chemii, skąd po dwóch latach przeniósł się I na Uniwersytet im Jana Kazimierza we Lwowie, na Wydział Przyrodniczy. Po ukończeniu studiów w 1923 roku, rozpoczął pracę jako nauczyciel przyrody w Gimnazjum w Nisku. W tym czasie prowadził badania florystyczne w Puszczy Sandomierskiej i tworzył zielnik naukowy z tego terenu, zdeponowany w Uniwersytecie Lwowskim. Zgłosił również projekt rezerwatu leśnego "Morgi", w leśnictwie Dudziki, który został zatwierdzony prawnie w 1932 roku z darowizny właściciela, barona Goetza-Okocimskiego. W 1930 roku został przeniesiony do Gimnazjum w Brześciu nad Bugiem i powołany na stanowisko kierownika Ośrodka Metodycznego Biologii Kuratorium Brzeskiego Okręgu Szkolnego. Zorganizował tam wzorcową pracownię przyrodniczą, w której kształcili się uczniowie i nauczyciele. Jako członek Krajowej Komisji Programów Szkolnych pracował nad przebudową i unowocześnianiem programów szkolnych w zakresie nauczania biologii. Wraz z profesorem Stanisławem Tołpą założył Poleski Ogród Botaniczny. W czasach brzeskich opracowywał podręczniki biologii, był to od tego czasu stały nurt działalności profesora Radomskiego.

     W 1935 roku prof. Jan Radomski został powołany na stanowisko dyrektora Gimnazjum i Liceum im. Króla Stanisława Leszczyńskiego w Ostrołęce. Widmo wojny znowu zawisło nad życiem Profesora w 1939 roku. Po przeszło miesięcznej tułaczce wojennej, 15 października 1939 roku wrócił do Ostrołęki. Gdy Ostrołękę włączono do Rzeszy. Profesor wraz z rodziną wyjechał do Warszawy. Tutaj podjął pracę w tajnym XVII Gimnazjum. Następnie pracował w szkole powszechnej w Czerwinie, aż do końca wojny to jest do września 1944 roku. Na tajnych kompletach przeprowadził szereg egzaminów maturalnych, małych matur. Jako oficer rezerwy należał do Armii Krajowej. Pełnił funkcje administracyjno-gospodarcze jako Kwatermistrz Obwodu.

     W 1945 roku profesor Jan Radomski opuścił Ostrołękę i wyjechał na Dolny Śląsk, gdzie organizowało się wówczas polskie szkolnictwo. Od 1949 roku rozpoczął prace jako adiunkt Katedry Systematyki i Morfologii Roślin Uniwersytetu Wrocławskiego. Zajmował się również opracowywaniem podręczników dla studentów. W 1955 roku Profesor podjął pracę w Akademii Rolniczej w Szczecinie, gdzie pracował do emerytury w 1968 roku. Niemal do końca swego życia, mimo ciężkiej choroby pracował nad podręcznikiem do botaniki, przeznaczonym dla studentów Akademii Rolniczych.

     Profesor Jan Radomski zmarł 27 września 1977 roku w Szczecinie i tam też został pochowany. Córka przyjaciół Profesora, z czasów jego pracy w okolicach Ostrołęki, wspomina: "Był to prosty, bezpośredni, serdeczny człowiek, szalenie delikatny w życiu osobistym. Marzył, aby na stare lata zamieszkać w swojej rodzinnej wsi - Kamieniu. Była to stała tęsknota do stron rodzinnych."
 

Na podstawie bibliografii napisanej przez lekarza weterynarii, byłego ucznia Gimnazjum w Nisku „Mój nauczyciel, profesor Jan Radomski" Marian Tabin. wydanej w Szczecinie w 1982 roku.

Opracował JC.
 

  {phocagallery view=category|categoryid=4| imageid=212|limitstart=37|limitcount=1| detail=4|displayname=1|displaydetail=1|displaydownload=1|float=left}